گاهی وقتا حس میکنم جسم دیگه توانشو نداره

تحمل احساسات روح رو نداره

کم میاره

مریض میشه، خسته میشه، تاب نمیاره، بهونه میگیره...

جسم، این زندون، روحمو گرفته پس نمیده...این جسم روحمو محدود کرده و وقتی قراره یه اتفاق بزرگی بیوفته کم میاره...همراهی نمیکنه با روح بزرگ...

متکلم وحده نوشتم ولی برای همه صدق میکنه. اما بعضی ها انقد قشنگ تو این زندون خو میگیرن که رفتن براشون سخت میشه...

گاهی خوشحال میشم جسم اذیتم میکنه چون اینطور برداشت میکنم که هنوز اونهمه زمینگیر نشدم...

نظرت چیه؟ جسم تو حالش چطوره؟کنار اومدی با این حصار موقت؟...